پرگوهر

پرگوهر. [ پ ُ گ َ هََ ] (ص مرکب ) که گوهر و اصلی بزرگ دارد. پرگهر : بدو گفت کای شسته مغز از خرد به پرگوهران این کی اندر خورد. فردوسی .