پریز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (اِ.) فریاد، نعره.
(پِ) [ فر. ] (اِ.) وسیلهای برای اتصال دو شاخه برق، تلفن، سیم آنتن یا سیم زمین که در محل ثابتی روی دیوار نصب میشود و گاهی هم به صورت سیار است.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ) (اِ.) فریاد، نعره.
(پِ) [ فر. ] (اِ.) وسیلهای برای اتصال دو شاخه برق، تلفن، سیم آنتن یا سیم زمین که در محل ثابتی روی دیوار نصب میشود و گاهی هم به صورت سیار است.