پریشانی

پریشانی . [ پ َ ] (حامص ) پراکندگی . پاشیدگی . تفرقه . تفرق . تَبدّد. تَذَعذُع : چون بدو بنگری آنگاه بصلح آید این خلاف از همه آفاق و پریشانی . ناصرخسرو. آبادی میخانه ز ویرانی ماست جمعیت کفر از پریشانی ماست . خیام . وجودت پریشانی خلق از اوست ندارم پریشانی خلق دوست . (بوستان ). تو کی بدولت ایشان رسی که نتوانی جز این دو رکعت و آنهم به صد پریشانی . سعدی . ◄ آشفتگی . شوریدگی . اختلاط. ژولیدگی . بی نظمی . بی ترتیبی . ◄ اضطراب . تشویش . بیقراری : عارفان گرد نکردند و پریشانی نیست . سعدی . غم موجود و پریشانی معدوم ندارم نفسی میزنم آسوده و عمری بسر آرم . سعدی (گلستان ). ◄ فقر. تنگدستی . تهی دستی . بی چیزی . بی سامانی . ♦ پریشانی حواس ؛ ناجمعی و تفرقه ٔ حواس . پراکندگی فکر. ♦ پریشانی خاطر ؛ اضطراب . تشویش . آشفتگی خاطر. دلتنگی : پریشانی خاطر دادخواه براندازد از مملکت پادشاه . (بوستان ).