پریچه

پریچه . [ پ َ چ َ ] (اِخ ) یکی از مسلحه های مازندران، ولی در تاریخ طبرستان ابن اسفندیار (چ طهران صص ٧٣-٧٤ و ١٨٠ و...) تُریجه آمده و صحیح همین است . تُریجه مشتق از توران جیر است . (تاریخ طبرستان ص ٧٣).

پریچه . [پ َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) پوست و پوشال خرما که ریسمان تابند. لیف خرما. پیشن . پیشند. آژوغ . آزغ . آزوغ .