پز
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پُ) [ فر. ] (اِ.) شکل، وضع، حالت. ؛~عالی جیب خالی خودآرایی و جلوه فروشی در عین بی پولی و بی هنری.
(پَ) (اِ.) پشته بلند، عقبه، کتل، پژ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پُ) [ فر. ] (اِ.) شکل، وضع، حالت. ؛~عالی جیب خالی خودآرایی و جلوه فروشی در عین بی پولی و بی هنری.
(پَ) (اِ.) پشته بلند، عقبه، کتل، پژ.