پسله خور/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~. خُ) (ص فا.) کسی که پیش دیگران کم میخورد و در نهان بسیار.واژه قبلی: پسلهواژه بعدی: پسله گر