پسیل توسیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پسیل توسیس . [ پْسی / پ ِ ] (اِخ ) نام جزیره ای در رود سند که اسکندر در آن فرود آمد و قربانی کرد. جزیره ٔ مذکور بگفته ٔ آرّیان چشمه ها و بندر مناسبی داشت و آریان آنرا سیلوت یا کیلّوت نامیده است . (کتاب ٦ فصل ٦ بند ٢). پلوتارک آنرا سیلّوس تیس نوشته ولی گوید که بعضی آنرا پسیل توسیس نامند (اسکندر، بند ٨٧). (ایران باستان ج ٢ صص ١٨٤٦-١٨٤٨).