پشت برگاشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پشت برگاشتن . [ پ ُ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) روی گردانیدن . پشت کردن . ◄ گریختن . فرار. بهزیمت رفتن : بزرگان چنین پشت برگاشتند بشب دشت پیکار بگذاشتند. فردوسی . در آن خستگی پشت برگاشتند در و دشت پیکار بگذاشتند. فردوسی . چو گویند کز جنگ برگاشت پشت از آن به که گویند دشمنش کشت . اسدی .