پشتک وارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پُ تَ) (اِمر.) قسمی معلق، پریدن کسی که پشت به آب ایستاده و معلق زند و بر آب فرود آید.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پُ تَ) (اِمر.) قسمی معلق، پریدن کسی که پشت به آب ایستاده و معلق زند و بر آب فرود آید.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پشتک وارو. [ پ ُ ت َ ] (اِ مرکب ) رجوع به پشتک شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی