پغنه

(پَ نِ) (اِ.) پله و پایه، زینة نردبان.<br>

(پَ نِ) (اِ.) پله و پایه، زینه نردبان.

پغنه . [ پ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) پِله و پایه و زینه ٔ نردبان را گویند. (برهان قاطع) : پغنه ٔ بام دولتت باشد این چهار آخشیج و هفت فلک . شهاب الدین (از فرهنگ جهانگیری ) (از رشیدی ).