پله
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ لِ یا لَ) (اِ.) = فله: شیر حیوان نوزاییده ؛ فله، آغوز، زهک.
(پِ لِّ) (اِ.) ۱- هر مرتبه و پایه از نردبان. ۲- هر یک از مجموع پایههایی که برای بالا رفتن از سطح زمین به اطاق یا بام و مانند آن و پایین آمدن از آن سازند ج. پلکان. ؛ ~ برقی سیستم انتقال از یک طبقه به طبقه دیگر توسط برق با سرعتی معادل سرعت انسان. برای استفاده از آن کافی است که روی اولین پله بایستند و در هنگام رسیدن به طبقه بعدی از آن پیاده شود. ۳- کفه ترازو.
(پَ) (اِ.) پول، وجه.