پلین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلین . [ پ ُ ی ِ ] (اِخ ) یکی از نویسندگان یونان باستان در قرن دوم میلادی در مقدونیه مدّتی در روم به وکالت اشتغال داشت و کتابی در حیل نظامی نگاشته است که موجود است . (قاموس الاعلام ترکی در کلمه ٔ پولیان ).
پلین . [ پْلی / پ ِ ] (اِخ ) کائیوس پلینیوس ِ کسلیوس سکوندوس . خواهرزاده ٔ پلین سابق الذکر. ادیب رومی متولد در کم ُ و دوست تراژان و مؤلف مدایح تراژان و نامه های معروف که برای معرفت اخلاق قدیم مفید است (تولد بسال ٦٢، وفات در حدود ١٢٠م .). در قاموس الاعلام ترکی آمده است : پلین همشیره زاده و پسرخوانده ٔ بلیناس اوّل است مولد به سال ٦١ م . در کومه و وفات در ١١٥. وی فرماندار پاره ای از ایالتهای آناطولی و منظور نظر تراژن بود و تمام نفوذ و اقتدار خود را به تشویق و حمایت اهل علم و هنر و تأسیس مدارس و کتابخانه ها مصروف داشت . تألیفات تاریخی او مفقود است لیکن یک رساله دائر به مدح امپراطور تراژان و پاره ای از نوشته های او موجود میباشد.
پلین . [ ] (اِخ ) قریه ای است در یک فرسنگی جنوب رام هرمز. (فارس نامه ٔ ناصری ).