پلیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلیون . [ پ ِ یُن ْ ](اِخ ) کوهی در تسالی مجاور اُسّا. برطبق اساطیر یونانی هنگامی که غولان بر ژوپیتر عصیان کردند و خواستند به آسمان عروج کنند پلیون را بر روی اُسّا فروریختند. (از اساطیر یونانی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلیون . [ پ ِ یُن ْ ](اِخ ) کوهی در تسالی مجاور اُسّا. برطبق اساطیر یونانی هنگامی که غولان بر ژوپیتر عصیان کردند و خواستند به آسمان عروج کنند پلیون را بر روی اُسّا فروریختند. (از اساطیر یونانی ).