پنبه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنبه دار. [ پَم ْ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) که حشو از پنبه دارد. صاحب حشو از پنبه : قباء پنبه دار. تنبان پنبه دار. ♦ پنبه داردوزی ؛ دوختن پنبه بحشو لباس و مانند آن . ♦ پنبه دار کردن، پنبه گذاشتن ؛ نهادن پنبه بحشو لباس و مانند آن .