واژه جو

پنبه وز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پنبه وز. [ پَم ْ ب َ / ب ِ وَ ] (نف مرکب ) پنبه زن . پنبه بز. حلاّج . نداف . (برهان قاطع) : سر انا الحق نبود در سر هر پنبه وز لایق حلاج بود مرتبه ٔ دار عشق . نزاری قهستانی (از جهانگیری ).

معنی پنبه وز | واژه جو