پند
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ) [ په. ] (اِ.) ۱- اندرز، نصیحت. ۲- عهد، پیمان.
(~.) (اِ.) ۱- چاره، تدبیر، بند، فند، مکر، حیله. ۲- فن کشتی گیری، حیله کشتی.
(پِ) (اِ.) مقعد، نشستنگاه، دبر.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(پَ) [ په. ] (اِ.) ۱- اندرز، نصیحت. ۲- عهد، پیمان.
(~.) (اِ.) ۱- چاره، تدبیر، بند، فند، مکر، حیله. ۲- فن کشتی گیری، حیله کشتی.
(پِ) (اِ.) مقعد، نشستنگاه، دبر.