پوزه گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوزه گاه . [ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان حیات داود بخش گناوه شهرستان بوشهر، واقع در ١٨ هزارگزی خاور گناوه، کنار راه فرعی گناوه به برازجان . جلگه، گرمسیر، مرطوب، مالاریائی . دارای ٤٠٠ تن سکنه . آب آن از چاه . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨). پوزه گاو.