پوست تخته

پوست تخته . [ ت َخ ْ ت َ / ت ِ ] (اِ مرکب ) تخته ٔ پوست . قطعه ٔ پوست . پوست تخت : پادشاه ملک فقریم و قناعت رخت ماست طاقی ما تاج ما و پوست تخته تخت ماست . نصیرای بدخشانی . بپوست تخته ٔ ابلق نشین چو درویشان مخواه تخت منقش ز آبنوس و ز عاج . سالک یزدی .