پوشال
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.)<BR>۱- تراشة چوب.<BR>۲- ساقة نازک بعضی گیاهان مانند: برنج، نی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ۱- تراشه چوب. ۲- ساقه نازک بعضی گیاهان مانند: برنج، نی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوشال . (اِ مرکب ) (از پوچ یا پوک یا پوش + آل حرف نسبت ) چیزهای سبک و میان تهی و هیچکاره چون تراشه و رندیده ٔ چوب و خرده ٔ نجاری . الیاف و ساقه های برخی رستنی ها چون برنج و جز آن . پوچال . رندش . ◄ پر و پوشال، از اتباع است بمعنی آنچه از مرغ بجای ماند بعد از اوریدکردن آن از پر و چینه دان و امعاء دور افکندنی آن .