واژه جو

پوپل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پوپل . [ پوپ ِ ] (اِ) فوفل . بار درختی است و آن را به هندی سپاری گویند. و گویند این درخت در غیر هندوستان یافت نشود. رعبة. (منتهی الارب ). و آن چیزی است شبیه به جوز بوا و در هندوستان با برگ پان خورند. (آنندراج ). و مقوی دل و اعضاست : در او درختان چون گوز هندی و پوپل که هر درخت بسالی دهد مکرّر بر. فرخی .

معنی پوپل | واژه جو