پی بند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی بند. [ پ َ / پ ِ ب َ ](نف مرکب ) آنکه پی و بنیاد دیوار بندد. بنائی که دربستن پی های دررفته مهارت خاصی دارد. بنائی که بستن پی بناء شکست خورده داند. ◄ (اِ مرکب ) بند پی . بند پای . زنجیر و پای بند ستوران . (آنندراج ).