پی سپردن

پی سپردن . [ پ َ / پ ِ س ِ پ َ دَ ] (مص مرکب ) پایمال کردن . (آنندراج ). ◄ رفتن : چه چاره ست تا این ز من بگذرد پی ام اختر بد مگر نسپرد. فردوسی . به شخّی که کرگس بدو نگذرد برو گور و نخچیر پی نسپرد. فردوسی . کافر کشته بهم برنهی و تابه تبت بسم باره بکافور همی پی سپری . فرخی .