پی شمردن

پی شمردن . [ پ َ / پ ِش ُ ش ِ م ُ دَ ] (مص مرکب ) پی شمردن کسی را؛ مراقبت اعمال او کردن . حساب عمل و کار او داشتن : بدادو دهش دل توانگر کنید از آزادگی برسر افسر کنید که فرجام هم روزمان بگذرد زمانه پی ما همی بشمرد. فردوسی .

پیش مردن . [ م ُ دَ ] (مص مرکب ) فدا شدن کسی را. قربان او گردیدن . برخی ِ او گشتن . برخی ِ جان او شدن : نه هر کس پیش میری، بیش میرد بدین سختی غمی در پیش گیرد. نظامی . سرو من خوش میخرامی پیش بالا میرمت ماه من خوش میروی کاندر سراپا میرمت . سعدی . برخی جانت شوم که شمع فلک را پیش بمیرد چراغدان ثریا. سعدی .