پی ماچان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی ماچان . [ پ َ / پ ِ] (اِ مرکب ) پای ماچان . صف نعال . کفش کن : به پی ماچان غرامت بسپریمن غرت یک وی روشتی از اما دی . حافظ (بلهجه ٔ شیرازی ). ترجمه : بپای ماچان غرامت خواهیم سپردن اگر تو یک گناه یا بیراهی از ما دیدی .