پی نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی نهادن . [ پ َ / پ ِ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) قدم گذاردن . فراتر رفتن : چو از نامداران بپالود خوی که سنگ از سر چاه ننهاد پی . فردوسی . ◄ پا گذاشتن . قدم نهادن . مستقر شدن : به هر تختگاهی که بنهاد پی نگه هداشت آیین شاهان کی . نظامی .