پی پینگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی پینگ . [ پ ِ پی ] (اِخ ) نام قدیم پِکن پایتخت قدیمی چین . امروزه کرسی (هوپه )، در جوار دیوار عظیم چین، دارای ٨٠٠٠٠٠ تن سکنه و رصدخانه و کتابخانه ها و ابنیه ٔ زیبا. پی پینگ سابقاً دارای چند قسمت مشخص بود: شهر خارجی یا شهر چینی ؛شهر داخلی یا شهر تاتاری یا منچو؛ شهر زرد یا شهر امپراتوری ؛ شهر سرخ یا حرم، که در آنجا قصر امپراطور بود. این شهر در ١٨٦٠ م . بدست فرانسویان و انگلیسیان سپس در ١٩٠٠ بسرعت توسط دول اروپائی اشغال گردید.