پی گذار

پی گذار. [ پ َ / پ ِ گ ُ ] (نف مرکب ) پی گذارنده . بنیان نهنده . ◄ قدم گذارنده . ◄ (ن مف مرکب ) جای عبور. محل گذاشتن قدم . معبر : بساط ناصح تو پیشگاه باده و رود سرای حاسد تو پی گذارآتش و آب . مسعودسعد. چون رگ آب حیات باز نمی یافت خصم کرد باقبال او پیک اجل پی گذار. خاقانی .