پیاله دار

پیاله دار. [ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) که پیاله دارد. خداوند پیاله . صاحب پیاله . ◄ که محافظت پیاله با اوست . رکابدار. (لغت محلی شوشتر نسخه ٔ خطی ذیل کلمه ٔ رکابدار). ◄ شرابخوار. ج، پیاله داران . (از آنندراج ) : میکرد گریه ساقی بر گرد لاله زاری گویا به یادش آمد دور پیاله داران . آصفی . ◄ نام نوعی از رستنی ها. رجوع به پیاله داران شود.