پیاله پیما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیاله پیما. [ ل َ / ل ِ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) که پیاله پیماید. ◄ شرابخوار. (آنندراج ). باده خوار. باده نوش . پیاله کش . جام گیر. صراحی کش . جام پیما. کشتی کش . دریاکش . لای نوش . می پرست . جام دار : صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیز ای کوته آستینان تا کی درازدستی . حافظ. و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ١٥٦ شود.