پیاله گردان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیاله گردان . [ ل َ / ل ِ گ َ ] (نف مرکب ) بدور درآورنده ٔ جام . صراحی گردان . می دهنده .آنکه با پیاله جمع را می دهد. ساقی . (مجموعه ٔ مترادفات ص ٢٠٦) : هوا خمار شکن گل پیاله گردان است پیاله نوش و میندیش از خمار امروز. صائب .