پیام گزاردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیام گزاردن . [ پ َ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) رسالت . پیام بردن . پیام آوردن . پیام رساندن : هزبرانی که شیران شکارند بپای خود پیام خود گزارند. نظامی . کرا مجال سخن میرود بحضرت دوست مگر نسیم صبا این پیام بگزارد. سعدی . گوش دلم بر درست تا چه بیاید خبر چشم امیدم براه تا که گزارد پیام . سعدی .