پیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیان . [ پ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سوسن بخش ایزه ٔ شهرستان اهواز. واقع در ١٨ هزارگزی شمال ایزه . کوهستانی، گرمسیر، دارای ١٨٠ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آنجا گندم و جو. شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
پیان . (روسی، ص ) مست . سکران . مست ِمست . طافح . لول . مست لایعقل . که سر از پای نشناسد.