پیداگردیدن

پیداگردیدن . [ پ َ / پ ِ گ َ دی دَ ] (مص مرکب ) علن . علانیة. عُلون . (منتهی الارب ). پیدا شدن . آشکار شدن : یکی اژدها گشت پیدا ز راه بکردش بما روز روشن سیاه . فردوسی . بیدار چو شیداست بدیدار ولیکن پیدا بسخن گردد بیدار ز شیدا. ناصرخسرو. تاغمی پنهان نباشد رقتی پیدا نگردد هم گلی دیده است سعدی تا چو بلبل میخروشد. سعدی . چون واقعه پیدا گردد، دلها بجانب وی مایل باشد. (مجالس سعدی ). اشراع ؛ پیداو ظاهر گردانیدن راه را. (منتهی الارب ).