پیر دلیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیر دلیل . [ رِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) منصبی در حوزه ٔ شیخ و مریدان . یکی از مراتب درویشان . در اصطلاح صوفیان کسی را گویند که واسطه ٔ میان مرید و مرشد کامل است . (فرهنگ نظام ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیر دلیل . [ رِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) منصبی در حوزه ٔ شیخ و مریدان . یکی از مراتب درویشان . در اصطلاح صوفیان کسی را گویند که واسطه ٔ میان مرید و مرشد کامل است . (فرهنگ نظام ).