پیر و جوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیر و جوان . [ رُ ج َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) قاطبةً. شیخ و شاب . همه . همگان : همه مرگرائیم پیر و جوان که مرگست چون شیر و ما آهوان . فردوسی . چنان لشکر گشن و دو پهلوان هزیمت گرفتند پیر و جوان . فردوسی .