پیروزه پیکر
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیروزه پیکر. [ زَ / زِ پ َ / پ ِ ک َ ] (ص مرکب ) دارای پیکری از پیروزه، یا برنگ پیروزه . دارای پیکری فیروزه ای . ♦ گنبد پیروزه پیکر ؛ مجازاً آسمان : که کرد این گنبد پیروزه پیکر چنین بی روزن و بی بام و بی در. ناصرخسرو. زود بینی چون بنات النعش کشتی سرنگون گر روی بر باد این پیروزه پیکر بادبان . خاقانی .