پیرک پادشاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیرک پادشاه . [ رَ دِ ] (اِخ ) حاکم استرآباد (٧٨٦ - ٨٠٩ هَ . ق .). وی بارویی گرد استرآباد برآورده و قلعتی برای حفاظت آن شهر ساخته است . رجوع به پیر پادشاه و رجوع به مازندران و استرآباد رابینو بخش انگلیسی ص ٧٢ و ١٦٤ شود.
پیرک پادشاه . [ رَ دِ ] (اِخ ) ابن لقمان پادشاه . سومین امیر از امرای طغاتیموری (٧٩٠ - ٨١٠ هَ . ق .). رجوع به تاریخ مغول ص ٤٧٨ و حبیب السیر ج ٢ ص ١٠٩ شود.