پیش دندان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیش دندان . [ دَ ] (اِ مرکب ) دندان پیش . دندان مقدم بر دیگر دندانها. ◄ طعام اندک که قبل از خوراک خورند. چیزی که نهار بدان شکنند. (غیاث ) : هزار توبره بنگ و هزار قاص افیون کم است بهر یکی لمحه پیش دندانش . شفائی (از فرهنگ نظام ). ◄ پیشخورد. (مجموعه ٔ مترادفات ص ٨).