پیشاور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیشاور. [ وَ / وُ ] (اِخ ) پشاور. پیشاوور. شهرمعروف ناحیت پنجاب به پاکستان . شهری است از پاکستان غربی واقع در ایالت شمال غربی در سرحد افغان و دارای موقع نظامی مهم و ١٢٥ هزار سکنه . رجوع به کلمه ٔ برشاور در جهانگشای جوینی ج ٢ ص ١٤٠ و حاشیه ٔ آن و کلمه ٔپور و شاپور در کتاب رودکی تألیف نفیسی ج ١ ص ١٦٨ شود. شهری بر سر شاهراه فلات ایران بجلگه ٔ هند شمالی و از مراکز مهم نشر زبان و ادبیات فارسی در دوره های بعد از اسلام . شهری در منتهای شمال شرقی خطه ٔ پنجاب نزدیک سرحد افغانستان، روی نهر کابل و در ٢٢٠ هزارگزی شهر کابل . این شهر مدت مدیدی جزء افغانستان و مرکز ایالت نیمه مستقلی بوده است . (از قاموس الاعلام ترکی ).