پیشیار
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ۱- شاش، ادرار. ۲- شیشهای که ادرار بیمار در آن کنند و پیش طبیب برند؛ قاروره.
(ص مر.) ۱- پیشکار، معاون. ۲- خدمتکار، شاگرد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.) ۱- شاش، ادرار. ۲- شیشهای که ادرار بیمار در آن کنند و پیش طبیب برند؛ قاروره.
(ص مر.) ۱- پیشکار، معاون. ۲- خدمتکار، شاگرد.