پینه بستن

پینه بستن . [ ن َ / ن ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) سخت شدن پوست دست و پای و زانو یاپیشانی آدمی از بسیاری کار یا رفتن و یا سجده کردن و ستبر شدن زانو یا سینه ٔ شتر بعلت سائیدگی بزمین . کوره بستن . کبره بستن . رجوع به پینه شود : پینه بسته ست جفته ٔ هردو بس که از حکه کون بکون زده اند. محسن وضیحی (از آنندراج ). ♦ مثل زانوی شتر پینه بستن ؛ سخت پینه دار شدن .