پیه جیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیه جیک . [ ی َ جی ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش سلدوز شهرستان ارومیه . واقع در ده هزارگزی شمال باختری نقده و ٤ هزارگزی جنوب شوسه ٔ اشنویه به نقده . جلگه . معتدل . مالاریائی . دارای ٥٩ تن سکنه . آب آن از رود گذار، محصول آنجا غلات و توتون و چغندر و حبوبات . شغل اهالی آن زراعت و گله داری . صنایع دستی آن جاجیم بافی و راه آنجا مالروست . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
پیه جیک . [ ی َ جی ] (اِخ ) دهی از دهستان اواوغلی بخش حومه ٔ شهرستان خوی . واقع در هفت هزارگزی شمال خاوری خوی و چهار هزار و پانصد گزی باختر شوسه ٔ خوی به جلفا. جلگه، معتدل مالاریائی، دارای ٥٥٣ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ قودوخ بوغان و قطور، محصول آن غلات و پنبه وانگور و زردآلو و کرچک، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی جوراب بافی است . و از راه ارابه رو تازه کند به خوی میتوان اتومبیل برد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).
پیه جیک . [ ی َ جی ] (اِخ ) دهی از دهستان کره سنی بخش شاهپور شهرستان خوی . واقع در ٢٣ هزارگزی شمال باختری شاهپور و دو هزارگزی شمال راه ارابه رو چهار ستون . دره . معتدل . دارای ٦٢ تن سکنه . آب آن از دره ٔ قره قای، محصول آنجا غلات، شغل اهالی آنجا زراعت و گله داری صنایع دستی جاجیم بافی و راه آن مالروست . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٤).