پیچاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیچاه . (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه ٔ بخش لشت نشاء شهرستان رشت . واقع در ٥ هزارگزی خاور لشت نشاء و ٨هزارگزی شمال پل سفیدرود. جلگه . معتدل، مرطوب . دارای ٢٦٠ تن سکنه . آب آن از توشاجوب از سفیدرود. محصول آنجا برنج، ابریشم، کنف و صیفی کاری . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).
پیچاه .(اِ) پیچیده . پیچیده و مرغول (موی سر) : ز مشک تبتی مرغول و پیچاه فروهشته ز فرقش تاکمرگاه . فخرالدین اسعد (ویس و رامین ).