پیکار ساختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیکار ساختن . [ پ َ / پ ِ ت َ ] (مص مرکب ) ترتیب جنگ دادن . رزم بنیاد کردن . حرب آغازیدن : نشان ده که پیکار سازم بدوی میان یلان سرفرازم بدوی . فردوسی . بکش هرکه پیکار سازد به ده همه کهترانند یکسر، تو مه . فردوسی .