پیکارساز

پیکارساز. [ پ َ /پ ِ ] (نف مرکب ) که پیکار سازد. که جنگ در اندازد. که رزم آغازد. که حرب ترتیب دهد : ز بس خشت گردان پیکارساز شده پیل چون در نیستان گراز. اسدی . نمدپوشی آمد بجنگش فراز جوانی جهانسوز پیکارساز. سعدی .