پیکانه سم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیکانه سم . [ پ َ / پ ِ ن َ / ن ِ س ُ ] (ص مرکب ) آنچه سمش به اندام پیکان باشد. آنکه سمش چون پیکان بوداز سختی . یا آنکه چنان پیکان بهر چیزی که رسد آنرا شکافد یا چون پیکان بر تیر، سم یا ساق پا استوار بودو بندگاه قوت تمام دارد. (از آنندراج ) : ز تاراج آن سبزه پی کرده گم سپنج سواران پیکانه سم . نظامی . علف در زمین گشت چون گنج گم ز نعل ستوران پیکانه سم . نظامی .