چاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
چاج . (اِخ ) دهی از دهستان نهارجانات بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند ٣٠ هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. دامنه معتدل با ٥٢١ تن سکنه، آب آن از قنات، محصول آنجا غلات و پنبه وزعفران و ابریشم، شغل اهالی زراعت و قالی بافی، راه آن مالرو است کلاته های نو، زنج، ابوطالب حسن یزدی، تاج کوه جزء این ده است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).