چار مضراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چارمضراب . [ م ِ ] (اِ مرکب ) اصطلاحی در موسیقی، اصطلاحی در نواختن آهنگ موسیقی . نوعی از آهنگ موسیقی که نوازنده ٔ سازدر دستگاههای مختلف آواز مینوازد تا آوازخوان برای خواندن مهیا شود. گونه ای از زدن که زننده خواننده رابرای خواندن مهیا سازد. و رجوع به چهارمضراب شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
چار زخمه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی