چاربالش نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاربالش نشین . [ ل ِ ن ِ ] (نف مرکب ) مسندنشین . تخت نشین . کسی که بر مسند یا تخت نشیند یا تکیه زند : چاربالش نشین عزلت را پنج نوبت زن دو عالم دان . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاربالش نشین . [ ل ِ ن ِ ] (نف مرکب ) مسندنشین . تخت نشین . کسی که بر مسند یا تخت نشیند یا تکیه زند : چاربالش نشین عزلت را پنج نوبت زن دو عالم دان . خاقانی .