چاربرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چاربرج . [ ب ُ ] (اِخ ) دو قلعه میباشد در بجنورد که از دو چشمه مشروب میگردد و زراعت این دو قلعه دیم و از حیثیت هوا ییلاق و سکنه ٔ آن پنجاه خانوار است . (مرآت البلدان ج ١).
چاربرج . [ ب ُ ] (اِخ ) قریه ای است در ناحیه ٔ حیاط داود و دشتستان دو فرسنگی بیشتر میانه ٔ شمال و شرق بندر ریگ است . (فارسنامه ).
چاربرج . [ ب ُ ] (اِخ ) قریه ای است در چهارفرسخی شهر مشهد مقدس از میان ولایت حول و حوش شهر.سکنه ٔ آن بیست وچهار خانوار و از ایل تیموری . مدار شرب زراعتش بر آب قنات میباشد. (مرآت البلدان ج ١).